Het is dertig kilometer naar de dichtstbijzijnde stad, een onbeduidende stip op de kaart tussen de eindeloze dennenbomen. Er is hier al tien jaar niemand meer geweest. Nu pak ik een roestige emmer op uit zijn nest van herfstbladeren en draai me om naar mijn dochter. Plotseling herinner ik me hoe ik als klein meisje mijn moeder hielp om hier wilde aardbeien te plukken. Misschien is dit geen straf. Misschien is dit de nieuwe start voor mijn gezin.

Het leven van Alex bevindt zich op een kantelpunt: haar man is zijn baan kwijt, er is beslag gelegd op hun huis, en de ooit zo hechte band met haar drie kinderen is zo goed als verbroken. Nu ze nergens anders naartoe kunnen, trekt het gezin zich terug in het huisje van Alex’ ouders aan een meer diep in de bossen van Canada. Het lijkt de hemel op aarde: kilometers ver is er niets anders te vinden dan dennenbomen. Geen buren, geen lawaai, geen stress.

Dit is de ideale omgeving om de familiebanden te herstellen, tot het onvoorstelbare gebeurt. Alex en haar gezin worden afgesloten van de buitenwereld doordat het land door een aanval in complete chaos wordt gestort en de regering verdwijnt. Als de stroom uitvalt, de internetverbinding het laat afweten en de voedselvoorraad opraakt, is het geïsoleerde gezin volledig op zichzelf aangewezen. Is hun band sterk genoeg om samen deze catastrofe te doorstaan?